Gedicht; Stilzwijgend Sterk

Ze weet wat ze wil, ze wijkt nooit van haar pad,
ze draagt duizend verhalen, als haar grootste schat.
Ze lacht als het moet, staat fier en recht,
omdat ze niemand wil laten zien hoe hard ze vecht.

Ze praat over morgen, alsof alles goed gaat,
terwijl diep in haar hart steeds meer scheurtjes ontstaan.
Ze draagt al haar pijn, niemand die het merkt,
vanbinnen gebroken, vanbuiten zo sterk.

Maar als ze wakker ligt, diep in de nacht,
vallen haar tranen, verliest ze even haar kracht.
En zodra het licht begint te worden en het malen langzaam verdwijnt,
veegt ze haar tranen weg, zodat haar sterke kant verschijnt.

En zo begint ze weer aan een nieuwe dag,
waar ze iedereen betovert met haar mooie glimlach.
Ze draagt haar masker alsof het haar tweede huid kan zijn,
ook al voelt het dragen ervan niet altijd fijn.

Want sterk zijn betekent niet dat je nooit mag breken,
of dat je altijd moet verbergen wat je hart wil spreken.
Ook jij mag soms vallen, je tranen laten gaan,
je kwetsbaarheid tonen en soms even stilstaan.

Liefs Jojo