Mijn doelstelling voor over 20 jaar...YEAH!!

I Have a dream…and it is Big!! Real Big

Yep, om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik voel mij zo onwijs goed in deze laatste +/- 2 maanden na het toepassen van al die veranderingen die ik heb doorgemaakt (zie daarvoor de andere “I have a dream”-blog), dat ik nu een droom heb omgezet in een doelstelling. Ik heb zelfs een poster van de route besteld om op kantoor op te hangen, zodat ik hier elke dag naar kan kijken en in gedachten deze route al loop!

Over +/- 20 jaar ga ik met pensioen en dan ga ik de PCT (Pacific Crest Trail https://nl.wikipedia.org/wiki/Pacific_Crest_Trail) lopen. Een route van 4286 km en van Mexico dwars door Amerika loopt naar de grens met Canada. Misschien ken je deze wel van de film of het boek “Wild”, wat beslist een aanrader is.

Ik ben net terug van 3 weken roadtripping USA waar ik mij zeer strikt heb gehouden aan mijn Vegan/ Health food verhaal. Zelfs toen de luchtvaartmaatschappij tijdnes de 9,5h durende terugvlucht vergeten was vegan eten te regelen, heb ik het gedaan met een peer en een banaan. Tijdens de reis10.000 km auto gereden en nog steeds elke dag gewandeld en krachtoefening gedaan. Net als stabilisatie training en natuurlijk mediteren en mindfullnes leven (Hoewel ik nog steeds Do not Give A Fuck een fijnere uitspraak vindt.)

Inmiddels ben ik nu echt helemaal klachtenvrij. Oh nou ja, alleen als ik mij ergens druk over maak dan komt er weer een heel klein beetje terug en dat stel ik mijzelf de 2 meest cruciale vragen die ik kan stellen om weer mindful bezig te zijn:

1)        Speelt het daadwerkelijk hier, nu op dit moment?

2)        Heb ik daar nu invloed op?

De antwoorden op deze vragen zijn bijna altijd Nee-Nee of Ja-Nee en dus kan ik het loslaten. Klinkt makkelijk toch? Dat is het niet altijd maar ook je mind moet je trainen, net als de rest van je lijf.

Het klinkt raar maar ik ben inmiddels relaxter, gezonder en fitter dan voor mijn diagnose. (Ik praat ook altijd over mijn diagnose, niet over ziekte. Voor mij is dat het signaal dat ik het erken maar dat ik het niet ben, als dit enigzins zinnig voor je over komt)

Jij hebt inmiddels al wel begrepen dat ik onwijs geloof in de kracht van je mindset en dat je die echt kunt trainen. En voor je nu denkt dat je dan alleen maar positief moet gaan denken, dan heb je het mis. Positief denken is wat iedereen roept, net als alle roeptoeterende-zelfhulp-goeroes maar is beslist niet goed voor je. Als je alles positief benaderd, dan mag er dus geen negativiteit zijn en dan kan niet. Denk maar aan het Yin-Yang principe. Het een kan niet zonder het andere. Als je alles namelijk positief beredeneert, dan druk je dus het negatieve weg en je weet dat wat je wegdrukt, ooit 10 keer zo hard terugkomt. Denk maar aan die bal die je onderwater drukt. Zodra je moe bent of je aandacht verslapt, slaat deze je keihard in je gezicht en schiet wel 2 meter boven het water uit. Nee in mijn optiek, mag negativiteit er zijn. Accepteer het als een onderdeel van je leven en geef het een plek zonder dat je hierop door blijft gaan en verzand in allerlei gedachten. (Lukt dat niet, stel je zelf dan die twee magische vragen die hierboven staan).

Tijdens de vakantie heb ik ook heel veel kunnen lezen en één van de boeken die ik heb gelezen en mijn idee over mindset in relatie met MS enorm heeft versterkt is het boek:

Wanneer je lichaam nee zegt van Gabor Maté,

Waarin hij denkwijze en systemisch werk (familieopstellingen) combineert in zijn baan als huisarts en overeenkomsten ziet bij patiënten met bepaalde ziekten als MS en de stress die ze zichzelf soms kunnen opleggen.

Inmiddels ben ik terug uit de USA, heb ik daar flinke wandelingen kunnen maken en de eerste stappen gezet op de PCT en ga ik een website opzetten over wandelen, gezondheid, mindset en alles wat daarbij komt. Wil je meer weten? Laat dan even een reactie hieronder achter.

Ik heb wel begrepen dat we met alles waarmee we te maken hebben, geluk mogen hebben dat we in Nederland wonen en niet in de USA. Gezond eten is hier onwijs veel goedkoper, zelfs een factor 2 tot 3 goedkoper en onze medische zorg is betaalbaar. Ik heb daar meerdere mensen gesproken die mensen kennen met MS en die geen medicatie, hulp of iets dergelijks krijgen omdat het simpelweg niet te betalen is.

Ik heb besloten dat ik er dus alles aan ga doen om over 20 jaar, als ik 68 jaar oud ben, die dik 4000 km te wandelen in 6 maanden tijd. Binnenkort ga ik nog verder met mij verdiepen in de voeding en training, ondanks de kennis die ik heb en ga ik een Fysiotherapeut inschakelen en een diëtist die is gespecialiseerd in Vegan lifestyle.

Mocht je nu vinden dat ik klink als iemand die dit allemaal als een soort evangelie beschrijft en dat dit heilig is, lees dit dan als passie en gedrevenheid want de metamorfose die ik mentaal en fysiek heb kunnen doormaken in de laatste weken is meer dan in het afgelopen jaar. Ik zou bijna zeggen probeer het eens, wat heb je te verliezen……