Met een volle wasmand van de trap lopen

Afgelopen maandag ben ik van de trap gevallen. Ik liep met een volle wasmand van de trap. Halverwege de trap naar beneden, kwam ik uit balans. Ik viel naar achteren. Mijn rechtervoet gleed van de trede af. Mijn linker been stak naar voren. Mijn rechterbeen was gebogen en ik gleed op de bovenkant van mijn rechtervoet naar beneden. Boem, boem, boem, boem, boem, boem, pats! Toen ik beneden kwam klapte ik door met de rechter kant van mijn hoofd tegen de houten muur. Er kwam meteen, een adrenalinestoot door mijn lijf. Dat heb ik altijd als ik val. Mijn man en een paar van mijn kinderen kwamen meteen aangerend. 'Wat moeten we doen?' 'Laat me eerst even zitten.' Ik heb er een hekel aan als mensen me meteen proberen omhoog te hijsen. Ik bleef even zitten en krabbelde daarna zelf weer op. Bij het naar een stoel lopen, kon ik wel ondersteuning gebruiken en die kreeg ik.

Mijn hoofd deed niet eens zo'n zeer. Ik voelde meer mijn nekspieren. Bovenop mijn voet had ik schaafwonden en er kwam een bult. Ik heb mijn voet eerst goed gekoeld. Toen kwamen ook de tranen. 'Hè, waarom moet mij dit nu weer overkomen?' Dan baal ik zo dat ik door mijn MS geen goede balans heb en dat ik niet fatsoenlijk van de trap kan lopen! Dat gaat traag en ik heb echt een hand aan de leuning nodig om mijn evenwicht te bewaren. Toen ik jonger was kon ik de trap op en af rennen. Hup, hup, hup, hup. Nu ben ik net zo'n oud omaatje. Maar goed. De rest van de dag heb ik maar rustig aan gedaan. Dan maar niet de bedden verschonen. Dan maar niet naar de pedicure om likdoorns onder mijn rechter voet te verwijderen, die ontstaan door hoe ik loop, door mijn MS. En maar niet meer met een wasmand de trap op- en aflopen.

Nu word ik meer afhankelijk van anderen en dat vind ik eigenlijk wel vervelend. Ik doe de dingen graag zelf. Het vraagt nu wat planning en organisatie om de was van boven naar beneden te krijgen en andersom. Maar dat lukt! Na het koelen heb ik een enkelband om mijn voet en enkel gedaan. Dat heeft wel wat zwelling voorkomen. Op mijn hoofd kwam een blauwe plek, dat viel mee. Mijn nekspieren voelde ik de dag erna al niet meer. Na twee dagen liep ik weer zonder enkelband. Mijn voet is nog wel wat dik, paars en gevoelig, maar ik kan er wel weer fatsoenlijk op lopen.