Met volle zakken, nr 2

Aan de grond

De wolken hangen laag vandaag

in mijn hoofd. Geen paddenstoelen, torenspits,

olifantenpaadjes, pijlen van krijt in beeld,

geen ankerpunten die helpen bij richting en tijd.

Nu blijkt dit buitengebied, te zijn

als iemand die je denkt te kennen

maar waarvan, hoe lang en

wat was je naam? Of toch niet.

Als een onbekend land, geen herkenning, geen houvast.

Wel druppels op mijn bovenlip, wel natte handen.

De wolken hangen laag vandaag.