Geëmigreerd

Als twintiger -tussen mijn ziekmelding en arbeidsongeschiktheid- wilde ik emigreren. Ik vermoed een genetisch bepaalde reisdrift, want ik heb familie wonen van Canada tot aan Zuid-Afrika. Zodra ik erachter kwam dat Nederland een verzorgingsstaat was, was mijn wens gesust. Echter, kon ik toen nog niet bevroeden dat de verzorgingsstaat zou afbrokkelen. Met als gevolg: de participatie staat. Onbewust ben ik toch geëmigreerd: naar Zorgland!

In mijn zelf gecreëerde Zorgland is de gouden verbinding: compassie. Op de landkaart weergegeven als een veerpont - dat is de transfer van A naar B. Deze veerpont vaart naar verschillende eilanden. Ook naar het eilandje Verzorgen (ik zou het verkopen als een retraite bestemming). Empathie wordt er bewust niet in genoemd, omdat -als mensen dit wensen- er gezocht moet worden naar de dorpjes Gezien en Gehoord. Deze plaatsen staan nog niet vermeld op de kaart Zorgland.

Gemaakt op www.atlasvandebeleveniswereld.nl

Een -neurologisch- ADD-brein is normaliter gericht naar de buitenwereld. De binnenwereld is ook intens/rijk. Maar, aandacht hiervoor komt soms pas later. De emoties wilde ik in eerste instantie creatief weergeven. Dit werd Zorgland. Met een eiland voor de zorgvrager (in dit geval ikzelf) en de zorgverleners. In de eerste jaren na mijn diagnose liep mijn spraak spaak. Ik stotterde weer, net als vroeger. Gelukkig was dit allemaal van voorbijgaande aard.

Maar de afgelopen jaren, tijdens vermoeidheid, heb ik ook weleens een hapering in spraak. Ik noem het een broddelmoment.

Bij broddelende spraak gaat de taalproductie sneller dan de taalplanning. Zowel bij snelle spraak (tachylalie) als bij langzame spraak (bradylalie). Broddelen zal nooit hip worden, maar maar ik vind het een fascinerend -neurologisch- fenomeen. (Zie Instagram: broddeltijd1 en www.taalfabriekdehwrsenstam.wordpress.com )

Ik broddel zelf niet, maar mijn spontane spraak produceerd weleens broddelmomentjes (van versprekingen tot aan snelle verdraaiingen van klinkers op medeklinkers).

Illustratie: Maxim Wermuth

Een aantal voorbeelden: een pan moet natuurlijk voorzien zijn van hilarische, euhm, goede kwaliteiten. Zo sprak ik eens uit "... een pan met een anti-ambachtlaag ..." Of na de belastingaangifte: "... biologisch aftrekbare koffie cupjes ..." Of deze:  "... interessante geworwaarding ...".

Ik ben gefascineerd door het enige Nederlandse wetenschappelijke boek over Broddelen: Broddelen, een (on-)begrepen stoornis. https://www.bol.com/nl/nl/p/broddelen/9200000025093516/?referrer=socialshare_pdp_androidapp

Lang geleden ben ik dus -in gedachten!- geëmigreerd naar Zorgland. Voelt veilig daar. Met genoeg broddelmomentjes. 😅

Zolang ik tijdens het ziek-zijn kan (schater-) lachen, dan ervaar ik het als een prima wel-zijn.