Sneeuw”pret”

Ik zeg altijd dat ik gek ben op dit weer, vannachter het raam, met een warme bak koffie in de hand, met mijn benen tegen de centrale verwarming aan.... 😉😏😁.
Héérlijk....

Ik ga niet de weg op (naar het centrum wandelen, wat ik anders wel doe)... is niet goed te doen.
Ik dacht slim te zijn, en boodschappen besteld bij de supermarkt... 🙃, maar ook zij kwamen er niet door.....dus toen ''moesten'' we zelf, mijn man reed... en toen schuivel schuivel over de gladde prut parkeerplaats....maar goed, het is gelukt.

Vandaag wel sneeuw geschoven (ook daar heb ik zo mijn handigheidje voor - gewoon tegen mijn buik aan houden en heel rustig lopen... en af en toe even de schep wat opzij doen, zodat het grotendeels dan opzij valt).
Zout strooien was zwaarder dan ik dacht......maar is gelukt...

Tussendoor staan genieten van de ''stille sfeer'' die zo'n pak sneeuw uitstraalt... want hoe vervelend het ook is, het is ook echt heel mooi zoals het op de bomen ligt..

Maar zal blij zijn als het weer over is......

Ik vond het eng! Maar moest naar de fysiotherapie!

Dus moed verzameld en gegaan! Achteraf, toch blij dat ik op pad was geweest!

Het is rustig aan allemaal! Maar allemaal gelukt!

Groetjes Donutgirl,

Wel met de scootmobiel trouwens, al was het net zo eng! Maar rustig aan, stap voor stap!

Bij ons ligt ook echt een pak sneeuw! Ik word al enorm blij als op het 20.00u journaal een vlokje bij het weerbericht staat.

Als winterkind ben ik dol op de frisse lucht en de witte wereld. Wel word ik nu enorm geconfronteerd met mijn beperkingen.

Inmiddels heb ik daar al actie op genomen: goede sneeuwlaarzen en een wandelstok met antislip. Hier kan ik kleine stukjes mee wandelen, ik moet echt met mijn hoofd naar buiten.

Het herinnert me ook weer aan mijn sportperiode, roeiend in weer en wind, skiënd de berg af of lekker op een meer schaatsen langs een koek- en zopietent. Mooie herinneringen...

Dit was voor mij eerste x sneeuw dat ik niet kan lopen . Met mijn hulpmiddel is er dus echt niet door te komen .

Ik wilde dat proberen maar mijn man heeft echt vaak moeten duwen en bijsturen . Alleen was ik gestrand . 😢

Wat ik dus echt heel moeilijk vind is dat ik een buitenmens ben en nu best vaak gedwongen meerdere dagen thuis zit

Ik hou er helemaal niet van, nooit gedaan. Het is koud, nat en nu het wat begint te dooien ook nog eens rotzooi overal.

Lastig rijden, lastig lopen. Zelf ben ik vooral bang om te vallen en heel voorzichtig als ik toch naar buiten moet.

Het enige dat ik er wel heel erg leuk aan vind, zijn alle pootjes die je kan zien. Vanmorgen door de tuin gelopen en ik kon de routes volgen van een konijn, verschillende katten, veel grote en kleine vogels en een muisje. Dat is het enige wat ik dan wel weer heel bijzonder vind en waar ik toch elke keer even naar op zoek moet gaan.

Ze voorspellen bakken regen dus hopelijk wordt alles dan weer wat weggespoeld Esmeralde.

Hier ook al een week thuis opgesloten. Afgelopen dinsdag gelukkig wel met de taxi naar de fysio kunnen gaan. Als het maar glad is, dan kan ik er wel met mijn rolstoel over.

Maar baal het meest dat ik mijn hond niet kan uitlaten.

Er zijn wel echt ontzettend veel lieve mensen die vragen of ze iets voor mij kunnen doen. Zal heel blij zijn als ik weer naar buiten kan!