Werkzaamheid en veiligheid van ocrelizumab bij PPMS
Wetenschappers onderzochten hoe goed en veilig ocrelizumab werkt bij mensen met PPMS. Ze keken vooral naar het effect van de behandeling bij oudere mensen en bij mensen met veel lichamelijke beperkingen.
Onderzoeksinformatie
In het kort:
- Onderzoekers onderzochten of ocrelizumab de achteruitgang bij PPMS kan vertragen. Ze keken ook of het medicijn veilig was voor oudere mensen en mensen met veel lichamelijke beperkingen.
- Aan het onderzoek deden 1013 mensen met PPMS mee uit 22 landen. De helft kreeg ocrelizumab en de andere helft kreeg een placebo.
- Ocrelizumab vertraagde de achteruitgang van PPMS. Mensen die ocrelizumab kregen, gingen minder vaak achteruit dan mensen die een placebo kregen.
- Het medicijn hielp deelnemers om hun handfunctie langer te behouden.
- Meer onderzoek is nodig om te weten hoe goed ocrelizumab op lange termijn werkt.
Wat is de achtergrond van het onderzoek?
is een vorm van MS waarbij klachten steeds erger worden. Ongeveer 10 tot 15 procent van de mensen met MS heeft deze vorm. Er zijn op dit moment weinig behandelingen die goed werken tegen PPMS. Uit eerdere onderzoeken blijkt dat ocrelizumab de achteruitgang bij mensen met PPMS kan vertragen. Wetenschappers keken in deze eerdere onderzoeken vooral naar mensen met minder ernstige klachten. Er is nog weinig bekend over de werking van ocrelizumab bij ouderen en bij mensen die door hun ziekte veel lichamelijke beperkingen hebben.
Wat is het doel van het onderzoek?
Onderzoekers wilden weten of ocrelizumab veilig was. En of het middel verslechtering van de gezondheid kon vertragen. Ze wilden vooral weten of het medicijn ook hielp bij ouderen met PPMS. En bij mensen die door PPMS veel lichamelijke beperkingen hadden. De wetenschappers letten vooral op het effect van de behandeling op de handfunctie. Voor mensen die een rolstoel of rollator gebruiken, is het belangrijk om hun handen goed te kunnen gebruiken.
Hoe is het onderzoek uitgevoerd?
De wetenschappers voerden een groot internationaal onderzoek uit in 22 landen. In totaal deden 1013 mensen met PPMS mee. De deelnemers werden verdeeld over twee groepen. De eerste groep bestond uit 505 deelnemers. Zij kregen het medicijn ocrelizumab. De andere groep bestond uit 508 mensen. Zij kregen een placebo. Dit is een middel zonder werkzame stof. De onderzoekers en deelnemers wisten niet wie welk middel kreeg.
De deelnemers kregen elke 24 weken een behandeling. Ze werden 144 weken gevolgd. De onderzoekers keken of de gezondheid van de deelnemers verslechterde en of zij last kregen van bijwerkingen.
De wetenschappers voerden tijdens het onderzoek verschillende tests uit. Ze gebruikten MRI-scans om te kijken of er veranderingen in de hersenen te zien waren. Met andere testen bepaalden ze hoeveel lichamelijke beperkingen deelnemers hadden. En hoe goed zij hun handen konden gebruiken. De deelnemers vulden vragenlijsten in over hun gezondheid. De onderzoekers vergeleken de resultaten van beide groepen.
Wat kwam er uit het onderzoek?
De onderzoekers vonden een paar belangrijke dingen:
Deelnemers die ocrelizumab kregen gingen minder vaak achteruit.
Ongeveer 33 procent van de deelnemers die ocrelizumab kreeg, ging na 12 weken achteruit. In de groep die een placebo kreeg, was dit ongeveer 40 procent.
Ocrelizumab hielp om de handfunctie langer te behouden.
Mensen die ocrelizumab kregen, hadden minder vaak een verslechtering van de handfunctie dan mensen die een placebo kregen.Bij deelnemers die ocrelizumab kregen, verslechterde de handfunctie bij 17 procent van de mensen. In de placebogroep was dit 25 procent.
Ocrelizumab werkte bij verschillende groepen deelnemers.
De behandeling had effect bij oudere deelnemers en bij deelnemers met veel lichamelijke beperkingen door PPMS. Ocrelizumab had het meeste effect bij deelnemers bij wie op de MRI-scan actieve tekens van MS zichtbaar waren.
De MRI-scans toonden minder veranderingen bij deelnemers die ocrelizumab kregen.
De scans lieten zien dat deelnemers met een actieve vorm van MS die ocrelizumab kregen, minder vaak achteruitgingen dan deelnemers die een placebo kregen.
Bijwerkingen kwamen iets vaker voor bij deelnemers die ocrelizumab kregen.
Vooral tijdens het infuus kwamen reacties vaker voor. Ook hadden deelnemers die ocrelizumab kregen vaker last van infecties.
Wat is de conclusie van het onderzoek?
De onderzoekers zagen dat ocrelizumab de achteruitgang door PPMS kon vertragen. Sommige deelnemers die ocrelizumab kregen, hadden minder vaak een verslechtering van de handfunctie dan mensen die een placebo kregen. De behandeling werkte bij verschillende groepen deelnemers, waaronder jongere en oudere deelnemers. En bij mensen met veel lichamelijke beperkingen door PPMS. Het meeste effect werd gezien bij deelnemers bij wie actieve afwijkingen op de MRI-scan te zien waren.
Een paar dingen hadden invloed op de resultaten:
Niet alle deelnemers die ocrelizumab kregen, gingen minder snel achteruit.
Het medicijn vertraagde de ziekte niet bij iedereen.
Aan het onderzoek deden 1013 mensen mee.
Dit is een groot onderzoek, maar het blijft onduidelijk of de resultaten hetzelfde zijn bij alle mensen met PPMS in de dagelijkse praktijk.
Het onderzoek duurde ongeveer 3 jaar.
Hierdoor weten onderzoekers nog niet precies hoe veilig en effectief ocrelizumab is als mensen het medicijn langere tijd gebruiken.
Meer onderzoek is nodig om beter te begrijpen hoe goed ocrelizumab werkt. En hoe veilig het medicijn is bij verschillende groepen mensen met PPMS.
Wat betekent dit voor mij?
Heb jij PPMS? En wil je weten of ocrelizumab een goede behandeling voor jou is? Bespreek dit dan met je neuroloog. Samen kunnen jullie kijken welke behandeling het beste bij jouw situatie past.
Word je al behandeld met ocrelizumab? En wil je graag ervaringen delen met anderen, bijvoorbeeld over de behandeling of mogelijke bijwerkingen? Dat kan in de community van MS.nl in de gespreksgroep Ocrevus (Ocrelizumab.)
Deskundigen dragen bij aan betrouwbare informatie op MS.nl.
Lees meer over hoe we als redactie keuzes maken.
Laatst bijgewerkt door redactie op: 10 juli 2026