En toen kwam er weer een beetje lente

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier iets heb gedeeld. Soms heeft een MenS even afstand nodig. Stilte. Ruimte om te voelen, te verwerken en langzaam weer thuis te komen bij zichzelf. Alsof je een tijdje stopt met fotograferen, zodat je daarna het licht weer echt kunt zien.

De afgelopen maanden waren niet makkelijk. Mijn allerbeste vriendin is plotseling overleden. Een gemis dat nog elke dag voelbaar is. Daarnaast ben ik zelf achteruit gegaan met mijn MS en ben ik begonnen aan een nieuw avontuur met Mavenclad. Spannend, kwetsbaar en hoopvol tegelijk.

Ook mijn lieve man heeft nog altijd te maken met veel gezondheidsuitdagingen die ingewikkeld en zwaar zijn. Samen dragen we soms meer dan fijn voelt.

Toch merk ik nu dat er langzaam weer iets begint te groeien. Heel voorzichtig. Alsof er na een lange winter weer iets van lente voelbaar wordt.

Ik heb weer zin om te schrijven.

Niet alleen gedichten, maar ook blogs. Eerlijke stukjes uit het leven, over verdriet en hoop, over vallen en weer opstaan, over alles wat er tussenin zit. Daarnaast wil ik ook mijn fotografie delen.

Ik fotografeer graag dieren, bloemen en de natuur. Het brengt me rust om even op pad te gaan, om met aandacht te kijken naar alles wat groeit, beweegt en bloeit. Soms zit er zoveel schoonheid in kleine momenten. Ik hoop anderen daar ook een beetje van mee te laten genieten, of misschien zelfs te inspireren om zelf foto's te maken. Want fotograferen kan oprecht iets helends hebben, of je nu met je telefoon op pad gaat of met een camera.

Ook ben ik momenteel aan het revalideren, en daarin wil ik jullie graag meenemen. Misschien heeft iemand iets aan mijn ervaringen. Misschien voelt iemand zich minder alleen. Misschien kunnen we elkaar onderweg een beetje moed geven.

Ik geloof nog steeds dat open zijn waardevol is. Dat verbinding, herkenning en een luisterend hart soms meer doen dan duizend oplossingen. Dat steun vaak zit in kleine dingen.

Dus ik ben er weer.

Ik heb weer zin om te delen, te schrijven en te kijken naar alles wat nog mooi is.

En ik hoop dat je met me meeleest.

Liefs Jojo