MS had mijn leven geremd. Mijn tijd om Carrière te maken was voorbij. Auto rijden was ook voorbij want wie weet wat er weer gaat uitvallen. 10 jaar lang met moeite om te lopen soms leek het alsof ik mijn benen aan het slepen was. Vermoeidheid was weer iets waar ik mij moest leren leven. Oh ja, die grote mes steken die mij sporadisch martelde. Jaaaa, Leuke periode totdat ik op een dag zei "Dit is niet het leven dat ik wil lijden!" Ik werd wakker en begon aan een innerlijke reis. Vandaag 18 maart 2026 kan ik zeggen dat ik moest leren leven met mijn lichaam en geest zonder medicatie. Mijn leven veranderde door MS, ik moest niet alleen mee leren leven maar volledig accepteren. Voor de dingen die ik nog moeilijk vindt om te doen, met mijn tril handjes, zoek ik creatieve oplossingen. Soms word ik eraan herinnerd dat ik nog steeds MS heb door kleine pijntjes in een willekeurige lichaamsdeel. Dat zijn de momenten dat ik met mijn pijn en de lichaamsdeel praat. Ik had nooit gedacht dat ik weer ging werken, ik bevind mij weer in de maatschappij
Ik begon te sporten met de Milan Cirkel. Op weg naar de sportschool met mijn wandelstok en mijn geliefde scootmobiel (Bobby) Een jaar later begon ik aan krachttraining. Ik werk nu zonder stress omdat ik wil werken, ik geniet volop van het leven.
Ik ben op weg mijnzelf te genezen.
Wat mij op weg hielp was om te mediteren, ik volgde Joe Dispenza een neuroscientist op youtube, mijn lichaam vragen wat zij wil eten.
Ja, ik klink misschien gek maar dankzij MS heb ik leren leven in het nu.
2 reacties
Bekijk nieuwste reactie