Arbeidsdeskundig onderzoek afgerond

Inmiddels werk ik alweer een hele tijd niet meer op maandag, alleen nog op dinsdag en donderdag, beide 6 uur (van 9.00 tot 15.30 uur). Dat bevalt me heel er goed. Ik heb nu meer rust. Ik heb meer tijd om mijn huishoudelijke taken over te verdelen en daarnaast houd ik ook meer tijd voor mijzelf over.

Ik vind het erg fijn om dinsdag en donderdag te werken. Ten eerste vind ik het fijn om contact te hebben met mijn collega's. Het leuke van dinsdag en donderdag werken is dan ook nog dat je zowel de collega's die aan het begin van de week werken spreekt, als de collega's die aan het eind van de week werken. Op woensdag kan ik even bijtaken. Ten tweede vind ik het fijn om met kinderen te werken, ze dingen uit te leggen en een band met ze op te bouwen. Ten derde is het fijn om even je huis uit te zijn en niet altijd in de rol van mama te zitten. Bovendien heb ik, als ik werk, ook nog het gevoel dat ik wat bijdraag aan de maatschappij.

Ik werk nu ruim een jaar niet meer mijn volledige uren, aangezien me dat door mijn MS niet meer lukt. Ik ben in een paar stappen afgebouwd van 23 naar 12 uur in de week. Inmiddels heb ik een arbeidsdeskundig onderzoek gehad. Ik vond het wel spannend om een gesprek te hebben met de arbeidsdeskundige. Hij heeft toch invloed op hoe je werkleven er verder uit gaat zien. Gelukkig was er veel begrip en werd ik echt gehoord. Ik kreeg zelfs een compliment 'dat ik het zo lang had volgehouden', dat emotioneerde mij wel. Ik ben van het type 'niet klagen, maar dragen', niet thuis gaan zitten, zo lang mogelijk doorwerken. Toch is het belangrijk om aan de bel te trekken, als je merkt dat het niet meer gaat, zoals je het deed. Gelukkig kan ik mijn huidige functie blijven uitvoeren. Ik hoef niet te onderzoeken of een andere functie bij een andere werkgever passender is. Ik heb mijn functie zelf al aangepast, voordat ik door had dat ik MS heb. Ik ben na bijna 15 jaar als leerkracht in het basisonderwijs gewerkt te hebben, als leraarondersteuner bij dezelfde werkgever gaan werken. Dat was een goede keuze. Ik heb het geluk dat dat binnen het onderwijs mogelijk is. Ik werk nog steeds met kinderen, maar ervaar minder werkdruk. Het enige nadeel is dat je minder verdient. Terecht, maar daar moet je je leven wel naar aanpassen.

Toch vind ik dat ik van geluk mag spreken. Ik werk nog maar de helft van het aantal uren van mijn contract, maar krijg over de uren die ik niet meer kan werken toch nog 70% betaald. Dat is natuurlijk niet overal in de wereld zo geregeld. Als ik alleen nog maar die 12 uur die ik werk betaald zou krijgen, zou ik financieel een groot probleem hebben. Nu geniet ik van zowel het werken, als van het thuis zijn en kan ik mij met mijn MS staande houden.