Gedicht; De Tunnel van Onzekerheid
Het harde bonken, het ritmisch geluid,
je ligt daar gevangen in de tijd.
De wereld buiten is even uit,
in deze tunnel van onzekerheid.
Je telt de minuten, je zoekt naar de rust,
terwijl de machine zijn beelden maakt.
Je bent je van iedere zenuw bewust,
terwijl de onrust je even raakt.
Geen magneet is zo sterk
dat het ooit kan verklaren
hoeveel liefde en moed
je gedachten bewaren.
Want de mooiste stukjes van jou,
die je aan de wereld schenkt,
zijn niet te vangen in beelden,
maar in wie jij werkelijk bent.
© Liefs Jojo

Schrijf een reactie