MS-onderzoek

Hoe werkt wetenschappelijk onderzoek naar MS?

Wetenschappers doen onderzoek naar MS. Er zijn verschillende soorten onderzoek. Ieder onderzoek heeft verschillende fasen. En ieder onderzoek heeft andere uitkomsten. 

In het kort

  • Er zijn 3 soorten wetenschappelijk onderzoek: fundamenteel, preklinisch en klinisch onderzoek.
  • Bij klinisch onderzoek wordt een behandeling of medicijn onderzocht bij mensen met een ziekte zoals MS.
  • Klinisch onderzoek gebeurt in 3 verschillende fasen.
  • Een medicijn moet worden goedgekeurd voordat mensen met MS het echt kunnen gebruiken.
  • Wetenschappers onderzoeken ook goedgekeurde behandelingen en medicijnen. Ze testen bijvoorbeeld nieuwe bijwerkingen. 

3 soorten medisch-wetenschappelijk onderzoek naar MS 

Wetenschappers doen veel onderzoek naar MS, multiple sclerose. Dat gebeurt onder andere in onderzoekscentra in Nederland. Er zijn 3 soorten wetenschappelijk onderzoek:

  • Fundamenteel onderzoek. Hierbij willen wetenschappers meer leren over MS en hoe artsen de ziekte het beste kunnen volgen. Ze doen dit onderzoek om nieuwe kennis op te doen over de oorzaak van MS of manieren om de diagnose en het verloop bij te houden. Bijvoorbeeld via vragenlijsten of scans.
  • Preklinisch onderzoek. Dit heet ook wel: translationeel onderzoek. Hierbij willen wetenschappers behandelingen of medicijnen die ze bedacht hebben, gaan gebruiken bij mensen. Ze testen de behandeling of het medicijn daarom bij mensen zonder MS. Zo merken ze of een medicijn veilig is.
  • Klinisch onderzoek. Wetenschappers kijken hoe veilig een behandeling of medicijn is en hoe goed het werkt bij mensen met MS. Hiervoor vergelijken ze een echt medicijn met een nepmedicijn. Onderzoekers testen ook welke dosering het beste is of wanneer het belangrijk is dat iemand stopt met een medicijn. 

Klinisch onderzoek naar MS

Bij MS wil je vooral weten of een behandeling jou kan helpen. Het klinisch onderzoek is hiervoor het meest interessant. Dit onderzoek gebeurt in 3 verschillende fasen:

  • Fase 1. In deze eerste fase onderzoeken wetenschappers of het lichaam van iemand met MS tegen een behandeling of medicijn kan. Dit testen onderzoekers meestal bij een groep van 20 tot 100 personen.
  • Fase 2. In de tweede fase onderzoeken wetenschappers hoe goed een behandeling of medicijn werkt. Aan dit onderzoek doen gemiddeld 100 tot 300 mensen mee.
  • Fase 3. In deze fase onderzoeken wetenschappers de voordelen en nadelen van een behandeling of medicijn. Ze kijken bijvoorbeeld naar de bijwerkingen. Dit onderzoek gebeurt vaak in meerdere landen tegelijkertijd. Er doen meestal tussen de 1.000 en 3.000 mensen mee.

Zijn de resultaten uit alle fasen van het onderzoek goed? Werkt het medicijn en is het veilig? Dan wordt het vaak goedgekeurd. Die goedkeuring komt van het Europees Geneesmiddelenbureau, EMA. 

Medicijnen blijven onderzoeken

Een goedgekeurd medicijn kan gebruikt worden door mensen met MS. Vaak wordt ook bepaald voor welke groepen mensen de behandeling of het medicijn geschikt is. Zodra een medicijn gebruikt wordt, is het belangrijk dat wetenschappers onderzoek blijven doen. Bijvoorbeeld naar nieuwe bijwerkingen. Of naar groepen bij wie het medicijn goed of minder goed werkt. Dit noemen we: fase 4-onderzoek. 

In verschillende fasen van wetenschappelijk onderzoek kijken wetenschappers of een behandeling veilig is en of deze goed werkt. Ook wordt bijgehouden wat de gevolgen zijn na een langere tijd.

Artikel met medewerking van:

  • dr. Eva Strijbis - neuroloog, Amsterdam UMC

Experts dragen bij aan betrouwbare informatie op MS.nl.
Lees meer over hoe we als redactie keuzes maken.

Laatst bijgewerkt op: 15 januari 2024

Lees meer over Over onderzoek naar MS

Volgend artikel